به تمامي مواد شيميايي (آلي و معدني ) که سبب تنظيم و تعديل شرايط محيط فلوتاسيون و شيمی پالپ می گردد. تنظیم کننده های شیمیایی اطلاق مي شود. که از آن جمله مواد تنظيم کننده PH محلول را مي توان نام برد. در واقع تنظیم کننده ها معرف هایی هستند. که میزان اسیدی یا قلیایی بودن محلول را تنظیم می کنند. و PH محیط را ثابت نگه داشته تا فلوتاسیون در شرایط مناسبی انجام شود. بیشتر عملیات فلوتاسیون در محیطی قلیایی یعنی PH بالای 7 تا 13 انجام می گیرد. معرف هایی که در این دسته مورد استفاده واقع می شوند. عمدتاً شامل، کربنات سدیم و آهک می باشند.
در صورت لزوم برای کاهش PH محیط فلوتاسیون از اسید هایی مثل اسید سولفوریک، اسید فلوئدریک، و نیز سولفات مس استفاده می شود. و نیز برای افزایش آن از کربنات دو سود، آهک و سیانور سدیم استفاده می کنند.
در شکل زیر نحوه قرار گیری ملکولهای تنظیم کننده PH در سود سوزآور، کربنات دو سود و آب آهک را مشاهده می کنید. در واقع نقش تنظیم کننده ها سرعت بخشیدن به اثر کلکتور بر روی یک کانی و یا جلوگیری از اثر آن است.
تنظیم کننده های شیمیایی خود به سه دسته تقسیم می شوند:
فعال کننده ها:
از فعال کننده ها برای سرعت بخشیدن به اثر کلکتور استفاده می شود. فعالسازها در واقع موادی هستند. که میتوانند شرایط جذب کلکتور را روی سطح کانی بهبود ببخشند. و از جمله معرف هایی هستند. که خاصیت شناور شدن بعضی از مواد معدنی را تقویت می کنند. زیرا بعضی از کانی های فلزی سولفیدی بخصوص روی و برخی از کانی های غیر فلزی، در حالت طبیعی بوسیله کلکتور ها شناور نمی شوند. و تنها با اضافه کردن فعال کننده ها می شود. آن ها را شناور ساخت. برای مثال میتوان به سولفات مس بعنوان فعال کننده اسفالریت اشاره کرد.
سولفات مس تقویت کننده اصلی سولفید روی طبیعی و سولفید روی رسوب شده می باشد. ولی نباید آن را به مقدار زیاد بکار برد. زیرا باعث فعال شدن پیریت رسوب شده توسط سیانور و آب آهک می گردد. برای فعال شدن پیریت رسوب شده از سولفید سدیم یا اسید سولفوریک استفاده می شود. برای درک بهتر می شود گفت از فعال کننده ها به جهت افزایش قابلیت سطح کانی( از طریق جانشینی یون ها) جهت اتصال به کلکتور ها استفاده می شود. از جمله فعال کننده های ناخالصی در فلوتاسیون معکوس. سولفات مس، سولفید سدیم و هیدروژن سولفید سدیم را می توان نام برد.
بازداشت کننده ها:
به عنوان جلوگیری از اثر کردن کلکتور ها بر روی کانی هایی که نمی خواهیم به صورت کف از سلول خارج شوند استفاده می شود.
بازدارنده ها: مواد شیمیایی هستند. که میتوانند مانع جذب کلکتور روی یک کانی شوند. مانند سولفات روی که اسفالریت را در فلوتاسیون گالن بازداشت می کند. به عبارتی ساده تر می توان گفت این مواد معرف هایی هستند. که اضافه کردن آن ها به محیط باعث می شود. تا بعضی از سولفید ها یا کانی ها در مجاورت آن ها برای مدتی شناور نشوند. این اجسام انواع مختلف دارند. و شامل مواد معدنی و آلی می باشند.
قوی ترین بازداشت کننده ها را باید در مواد معدنی جستجو کرد. که در این میان سولفات روی، سولفید سدیم، سیانور سدیم، دی کرومات ها، انیدرید سولفور، آب آهک و سولفید سدیم، از اهمیت بیشتری برخوردارند.
از بازداشت کننده های ذغال سنگ در فلوتاسیون معکوس استفاده می شود. بطور معمول بازداشت کننده های مورد استفاده در ذغال سنگ: نشاسته، دکسترین، کلرو استانوس اسید، اسید هیپو فسفروس و پرمنگنات پتاسیم می توان نام برد. به عنوان بازداشت کننده ناخالصی های سیلیکاته، سیلیکات سدیم را می توان نام برد.
و از بازداشت کننده های پیریت: آهک، سیانید سدیم، سولفات فریک، فروس، کلرید پتاسیم، کرومات پتاسیم و سولفید سدیم را می توان نام برد.
متفرق کننده ها:
برای جلوگیری از چسبیدن دان های ریز به یکدیگر از متفرق کننده ها استفاده می شود. به عبارت دیگر از متفرق کننده ها برای پراکنده کردن ذرات رس و سیلیکات ها برای جلوگیری از چسبیدن به سطح ذرات کانی قبل از شناورسازی استفاده می شود.
در این حالت بار سطحی ذرات کانی و نرمه در حضور متفرق کتتده ها هر در منفی شده و یکدیگر را دفع می کنند.
از دیگر متفرق کننده های عمومی می توان سیلیکات سدیم، کربنات سدیم، فسفات ها، سولفونات هاف لیگنین، کبراکو و تانن را نام برد.
شما نیز اگر تامین کننده این محصولات شیمیایی هستید، می توانید با ثبت نام در سامانه تموک بیزینس و ثبت عرضه به زنجیره تامین مواد و کالا بپیوندید. همچنین اگر متقاضی تامین این محصول هستید، می توانید با ثبت تقاضا از موتور جستجوی تموک کمک بگیرید.
